Przyczyny organiczne, dotyczące ok. 80% przypadków, są związane z

• nieprawidłowościami i uszkodzeniami naczyń i ciał jamistych prącia
• niektórymi zaburzeniami neurologicznymi i hormonalnymi
• chorobami (np. cukrzyca, stwardnienie rozsiane, urazy rdzenia kręgowego, nadciśnienie tętnicze, choroby serca, nerek)
• zabiegami chirurgicznymi na gruczole krokowym
• przyjmowaniem leków (m.in. przeciw nadciśnieniu tętniczemu, przeciwdepresyjnych, uspokajających, diuretyków) oraz narkotyków
• paleniem tytoniu i nadużywaniem alkoholu.

Warto pamiętać, że kłopoty z erekcją mogą towarzyszyć każdej chorobie (nawet przeziębieniu), która przejściowo powoduje u mężczyzny zmęczenie i osłabienie.

Natomiast przyczyny psychogenne wiążą się z ośrodkowym blokowaniem mechanizmów erekcji powstającym bez urazów fizycznych, takimi jak np.:

• lęk przed niezdolnością do odbycia stosunku
• niska samoocena (w odniesieniu do własnej osoby i oceny swojej pracy)
• problemy w istniejącym związku, np. ochłodzenie uczuć, poczucie winy, itp.
• zahamowania w odniesieniu do aktu seksualnego, spowodowane np. poprzednimi złymi doświadczeniami
• lęk przed posiadaniem dzieci lub zarażeniem się chorobą weneryczną

Chociaż częstość występowania zaburzeń wzwodu wzrasta wraz z wiekiem, podeszły wiek jest najmniej ważną spośród fizycznych przyczyn zaburzeń erekcji. Wprawdzie mężczyzna, który ukończył już 60 lat, może mieć rzadziej erekcje i wolniej osiągać orgazm, to jednak jego życie seksualne jest dalekie od zakończenia – po prostu toczy się dalej w odmiennym tempie.